Elysione
öyküler, kesitler ve gölgeler
Son yazılarım
sternbergia lutea
giriş Geriye dönüp attığım kısacık bakışla bile hayatımın ne kadar acınası olduğunu gördükçe, gidişimin bu kadar erken olması beni mutlu ediyor. Oysaki benim mutluluğum yalnızca bir kişiden oluştu hep -son anlarımdaki bu değişiklik belki de bir umut kaynağıdır, her şeyi başlatan o bahçedeki sarı çiçekler gibi… Kendime itiraf etmek istemesem de her şeyin dönüp dolaşıp…
χρυσὸς βέλος
Ah, yüce Zeus, bu kadının sesi bir ölüm haykırışı gibi kulaklarımıza ulaşıyor, Hiçbir insancıl kuvvet onu durduramıyor. Aşkı Medusa’yı, öfkesi Medea’yı andırıyor. Gözleri Ganymedes’i görmüşçesine ışıkla dolmuş, Helios’un arabasıyla güneşe dokunuyor sanki. Elinde olsaydı Persephone’den daha istekle koşardı yeraltı krallığına, Eğer, eğer bir şekilde emin olsaydı aşkının onu beklediğinden. Aşkı kim diyorsunuz, tanrılar? Bir ölümlünün…
Gölgedeki Çiçekler
Güneş ışığından hiçbir zaman haz etmedim. Tenimi yakan taneler çiçeklerime hayat olurdu ama her bir kök, bileklerime sarılıp beni de bağlardı sanki. Hissettiğim aidiyet değil, tutsaklıktı. Hatırlıyorum, her zaman annemin gölgesinde kalışımı. Babam kimdi bilmezdim bile – anneniz on iki büyüklerden biriyse, sizin de tanrıça olmanızın hiçbir anlamı kalmıyordu. Ben yoktum; ben, güneşin dokunuşuyla taçlandırılan,…
